KOKOŞ 'A AİT BİR ODA

Başlık Virginia Woolf'tan esinlenerek yazıldı. Yazarın dediği gibi ''Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!..”

Severim ben kokoşluğu ve kokoş kadınları.

Kıpkırmızı ruju, pembe allığı, leopar ceketi, turuncu ayakkabısı...Gözümüzde canlandırınca çok güzel bir görüntü olmayabilir. Rüküşlük gibi gelebilir. Küçük bir kız çocuğunun annesinin tüm cafcaflı kıyafetlerini giyip salınmasını aklınıza getirin. Ne mutludur o kız çocuğu.

Kokoş kadınlar da öyle. Kendine yakıştırmış, mutlu ve kendini güzel hissediyor.

Bu kutu da öyle. Kokoş bir kutu. Üzerinde bir sürü renk var , kırmızı ,ama mutlu bir kutu.

Ve 2014 , lütfen güzellikler getir.

Hoşçakalın.

MUTLU YILLAR

Giden yılın muhasebesini yapmayacağım.İyi şeyleri tevazu ile şımarmadan, üzüntüleri tevekkül ile karşılamaya çalışıyorum. Sağlıklı olduğumuz için şükrediyorum.

Aralık hareketli geçiyor.Dersler,sergi,oğlumun gelişi...kısaca mutluyum.

 Bloğa yazı hazırlamak benim için gerçekten vakit alan bir şey.Sık sık yazı koyan bloggerlara nasıl özeniyorum.Birazdan sergiye gideceğim ve bu arada yazı hazırlamaya çalışıyorum. Bu arada çok ağır grip geçiriyorum. 

Yeni yıl için evi çok fazla süslemedim.Çünkü hepsini kaldırmışım ve çıkarmaya vaktim yok. Hem de bu yıl değişik bir yılbaşı yazısı hazırlamak istedim.Hep çam ağacı olacak değil ya..Biraz da kış bahçesi tadında bir yılbaşı yazısı olsun.

Bu yıl ağacım bu.Her kuş bir dileğimi temsil ediyor.Evim ve sevdiklerim için.

 Madem bu kadar seviyorum, bu tohum torbalarını işlemem şart.














Sebze tohumları.

.



Çiçek tohumları.

 









Ama ben bu torbaları lavanta kesesi olarak değerlendirdim.

 



Yeni yılın güzellikler getirmesi dileğiyle...
 Hoşçakalın.

YENİ YILA NE KALDI ?

Gerçekten yeni yıl geliyor mu?

Yılbaşına sayılı gün kaldı ama, ben hala yeni yıl havasına giremedim.

Koşturuyorum.14 Aralık Cumartesi Ankara Fransız Kültür Merkezinde bir kermes olacak. Ece Aymer Craft House'un sahibesi Nazlı ile katılacağız. Ben de bir kaç ürünümü koyacağım. Ama gerçekten orada olup olmayacağımı şimdiden bilemiyorum. Çünkü yarın İngiltere'den yılbaşı tatili için oğlum geliyor. Şartların ne göstereceğini bilemiyorum.

Bu arada Aralık ayı ortalarında her iki Ece Aymer Craft House'un sergileri  olacak. Sanırım bloglarında açıklarlar. Ben de yapabildiğim kadar ürün yapmaya çalışıyorum. Bir taraftan çerçevelenecek ürünler, bir taraftan terziye verilecek ürünler, bir taraftan boyanacak objeler, boyandıktan sonra çerçevelere, kutulara yerleşecek çarpı işleri, bir taraftan dersler...liste uzayıp gidiyor.

 

Neyse ,bunlar tatlı telaşlar. Şikayetçi değilim.

Evde çalışma köşem. Aydınlık ve sıcak .Bazen burada ,bazen televizyon karşısında. çalışırken her şeyin yakınımda olmasından hoşlanıyorum.

Bir kedi gördüm sanki.





Bu dikiş kutusu da son yaptıklarımdan biri.





Minik ahşap makaralar ve düğme ile süsledim.





Bayılıyorum kurdelelere...






Kutunun içi.



Kutunun dışı.

Kutunun içi için kumaştan fotokopi aldım ve aldığım fotokopi ile kapladım.

Projeler, projeler. Ömrüm yeter mi acaba?

Hoşçakalın.

ŞEKER PORTAKALI

Bloğa yazı hazırlarken, genellikle objem bellidir. Ama ne yazacağım konusunda bir fikrim olmaz. Yine böyle bir gün, bir taraftan sofra hazırlıyorum, bir taraftan ne yazacağımı düşünüyorum. Şeker portakallarını yıkarken, Jose Mauro Vasconcelos'un şeker portakalı kitabı aklıma geldi. Özellikle benim kuşağımda olup da , bu kitabı okumayan yoktur herhalde. Yaramaz Zeze'nin yaşadıklarını ağlaya ağlaya okurduk.

 

İskenderun'dan şeker portakalları.Bakmayın böyle küçük olduğuna. Çok lezzetli bir portakaldır .İnce kabuklu, bol sulu ve bal gibidir. Çocukluğuma ait lezzetler. Artık o kadar az üretiliyor ki....

Asıl konumuz şeker portakalı değil tabi ki.

 

 

Bu aslında poşet çayları koyduğumuz bir kutu.Ben peçete koymayı tercih ettim.

Kutuyu beyaza boyadım ve içine peçete dekupajı yaptım.



Hoşçakalın.

EMAYE ÇAYDANLIKTA ÇİÇEKLER

Hangimiz bildik ki eskilerin kıymetini?

Eski bakır tencerelerin ?

Bembeyaz patiskalara geçirilen dantellerin, kanaviçelerin?

İncecik porselen fincanlarda seremoniyle ikram edilen kahvelerin?

Vaktimiz yok artık, bakır tencerelerde ağır ağır bol kepçe, kalabalık aileler için yemekler pişirmeye.
Tahammülümüz yok artık patiskaları kaynatmaya, kolalayıp ütülemeye.

Burun kıvırdık annelerimizin bin bir özenle çeyizlik hazırladığı dantellere.

Vaktimiz yok arkadaşlarımızla içilen bir fincan kahveye.

Hayat başka yerlere akıyor. Gençlikte o kadar hızlı aktı ki, durup düşünemedik bile.....

Şimdi ise peşine düştük bakır tencerelerin ,emayelerin, dantellerin, kulpu kopmuş fincanların.

Hiç kıymetini bilemedik ,eski teneke kutularda kendi kendine büyüyen reyhanların, sardunyaların, mis kokulu karanfillerin. Kırlardan, yol kenarlarından toplayıp sıradan bir su bardağına koyduğumuz çiçeklerin.

Çat kapı gelen komşuyla mutfakta içilen kahvenin samimiyeti ne çabuk kaybettik?

Bu eski emaye çaydanlıktaki çiçekler bana bunları çağrıştırdı.
Peki size ?
Size neler çağrıştırdı.




Hoşçakalın.

ÇİLEKLİ TART VE FRAMBUAZLI MİLFÖY

Yemek veya pasta tarifleri yazan bir blog değil bloğum. Zaten yemek ve pasta yapmaktan pek hoşlanmam. Mecburiyetten... Pasta konusunda hele daha beceriksizim. Çaya misafir ağırlamaktansa yemekli ağırlamayı tercih ederim. Bildiğim ve başarılı olduğum üç beş pastayı yaparım. Yemek konusunda repertuarım geniştir ama... Ben yaşamak için yiyenlerdenim. Son yıllarda düzensiz beslenme ve menopoz nedeniyle kilo aldım ama, hep zayıftım.

Bayram tatili sonrası tembelliği ile boş boş otururken elmalı kurabiye yapmaya karar verdim. Malzemeleri hazırladım. Bu arada bloğu çok boşladığım geldi aklıma... Hadi Dolunay tembellik etme , bloğa da yazı koy dedim kendi kendime...

Çilekli tart ve frambuazlı milföy pasta nerede diyenlere...

Yine Veronique Enginger tasarımı iki çarpı işi...

 

Tart kalıplarını çerçeve niyetine kullandım. İşledikten sonra tart kalıbının içi kadar mukavva kestim. Mukavvanın üzerine elyaf, onun üzerine de çarpı işini yapıştırdım. Sonra da tart kalıbına yapıştırdım. Tart kalıbının arkasına da küçük bir askı yapıştırarak tamamladım.

Şimdi dergimi, kurabiyemi ve çayımı alıp dinleneceğim.

Hoşçakalın.