Kışı,kapalı havaları sevmem.Hemen depresif bir ruh haline bürünüyorum.
Tamam, çok sıcakları da sevmiyorum ama,bahar tam benim mevsimim.
Cemreler düştükten sonra,hani erik ağaçları her şeye inat o güzel ve narin çiçeklerini açarlar ya,hani Haziran gibi leylaklar o muhteşem renkleri ve kokuları ile baş döndürürler ya,hani kirazlar zarif çiçeklerini açarlar ya,işte o aylar benim mevsimim.Doğa canlanıyor,bende daha enerjik,daha neşeli oluyorum.
Böyle bir ruh halindeyken,canım çiçek böcek görmek istedi.Güneşin ve toprağın kokusunu almak istedi.Arkadaşım da etaminlerimi görmeye gelecekti.Hemen baharı hatırlatan etaminlerimi çıkardım.Bakalım sizin de hoşunuza gidecek mi?
Baharı hatırlatan çay kupaları ve tabaklar.
Ufacık bir bahçem olsa....
Beceremesem de kazsam,çapalasam,çiçeklerimi sevsem.
Bunlar çerçevelenmeyi bekliyor.
Demir kapıdan bahçeye girsem...
Şu bankta oturup çiçeklerin kokusunu içime çeksem.
Bunlar da yastık olmayı bekleyenler...
Yıkanıp ütülendikten sonra bitmiş hallerini de paylaşırım.
Baharın ve güneşin tüm enerjisi ve canlılığıyla evlerinize gelmesi dileği ile....
Hoşçakalın.
